Martin Macik wint de etappe. Leuk voor hem (oprecht, het is een heel fijne man!), maar dat schrijven we wel vaker. Er zijn interessantere dingen gebeurd deze tweede helft van de marathon-etappe! Kay Huzink zijn tweede plaats bijvoorbeeld! De Dakar-debutant deed (op de dag dat zijn oom Gert uitvalt) slechts vier minuten en achttien seconden langer over de etappe dan de ervaren Macik, een héle knappe prestatie. Mitchel van den Brink leek lang de etappe te winnen maar verloor in de slotfase wat tijd, hij wordt derde op vijf minuten en één seconde, en weet daarmee de schade voor het algemeen klassement beperkt te houden. Slechts 22 seconden achter Mitchel vinden we Loprais, die net buiten het podium valt. Wederom een zeer positieve shout-out naar de Firemen, deze lagen van WP2 tot en met WP5 zelfs op kop! Uiteindelijk worden ze zesde, vlak achter Zala.
Een opgetogen Kay Huzink: “De marathon etappes achter de rug. Gisterochtend met de briefing afgesproken om behouden te rijden omdat we twee dagen zonder service moesten doen. Plan uitgevoerd zoals besproken en op een zesde plaats gefinisht. Gisteravond hebben we zelf het een en ander klaar gemaakt en vandaag proberen het zelfde te doen als gisteren. We haalden na 5 kilometer gelijk Loprais in en hebben later ook vele andere trucks gepasseerd. Tot de neutralisatie op 270 kilometer weer behouden gereden en geen gekke dingen meegemaakt. Na de neutralisatie op km 290 zagen we dat een aantal deelnemers verkeerd zaten qua navigatie en hebben we Loprais die ons weer voorbij was gekomen weer ingehaald, omdat Rob super goed zat met de navigatie! Laatste 75 kilometer een beetje gepusht en als 2e over de finish gekomen! Wat een dag en ongelofelijk dat we in ons debuut jaar een 2e stage tijd kunnen rijden. Echter moeten we niet te enthousiast worden en blijven we ons vast houden aan onze top 10 doelstelling! Op naar morgen💪💪💪💪💪💪”
Het net niet halen van de etappe-overwinning door Mitchel van den Brink heeft een technische oorzaak. Mitchel: “Het was een marathon met uitdagingen. We hadden een paar technische problemen, waardoor we de dagoverwinning niet hebben behaald. We waren lang op de goede weg voor de winst. De ophanging van de cabine was echter niet goed genoeg meer om in het laatste deel van de proef hard genoeg te gaan op de technische stukken. We hebben minimaal tijd verloren en hebben de aansluiting met Macik. Er kan echt nog van alles gebeuren. Ondanks de technische problemen zijn we tevreden met het resultaat van de marathon etappe. Het wordt een drukke avond voor de monteurs in het bivak. Er is namelijk wel het één en ander te repareren aan onze truck.”
Jan Hulsebosch van het Firemen team: “Gisteren, stage 4, was zeker niet onze dag. Al na 5 km kregen we te maken met een motorstoring en daar hebben we de hele dag last van gehad. Deze storing konden we alleen weg krijgen door te stoppen en stroomloos te maken en dat meer dan 10 keer. Hierdoor hebben we veel tijd verloren, maar we zijn blij dat we het marathon bivak hebben gehaald en het probleem daarr op konden lossen met behulp van David, de monteur bij Martin Macik in de truck. Deze had gelukken een sensor bij hem. Achteraf waren we dus toch nog tevreden met plek acht. Het blijft altijd wel bijzonder, het marathon bivak in de woestijn. Het was ook echt behelpen, maar dat is de Dakar. Na een nacht onder de sterrenhemel in de woestijn begon stage 5. Dat was gelijk ander koek! Cenda, onze truck, en Richard hadden er echt zin in, want ze gingen weer als de brandweer, ze wilden denk toch wat goed maken van stage 4. Lange tijd lagen we eerste, jammer genoeg konden we de snelheid niet vasthouden, door te veel stof moesten we de snelheid hierop aanpassen, maar verder geen problemen gehad en op naar stage 6. Qua navigatie toch nog wat lastig was maar gelukkig alle waypoints gehaald.”
Sugawara (junior, senior schijnt aan de Africa Eco Race mee te doen eind deze maand, ondanks dat de 90 al aardig in zicht komt) rijdt een stabiele rally, we kunnen hem vaak rond de tiende plek terug vinden in zijn Hino. Vandaag werden ze achtste, vlak achter Martin van den Brink en ruim een half uur achter Macik. Hun truck, ‘Little Monster’ blijft een vreemde eend in de bijt. Lichter dan de meeste andere trucks, maar ook een kleinere motor.
Het is misschien een beetje oneerbiedig om te zeggen, maar van de 41 coureurs die met een truck van start zijn gegaan in de Dakar, zijn er 39 amateurs. Die andere twee? Rijden beide in een MMT EVO 4, hebben beide een vader met de nodige Dakar ervaring die Martin heet en LEVEN beide Dakar. De ene is Mitchel van den Brink, de ander is Martin Macik jr. Macik heeft vandaag na deel één dus ook deel twee van de marathon-etappe gewonnen en heeft zijn voorsprong in het algemeen klassement op die andere pro uitgebouwd naar acht minuten en 29 seconden. Navigator František Tomášek: “Vandaag was het echt een navigatiespel. De waypoints waren verborgen, concurrenten vlogen om ons heen, maar we hielden ons aan het routeboek en reden nauwkeurig. We moesten een keer terugkeren, maar we vonden het punt snel terug.”
Geen podium voor Team De Rooy vandaag, Loprais werd vierde op 4:23 en Zala, samen met boordmonteur Max van Grol vijfde op 8:44.
Martin van den Brink: “We hebben vandaag een lekke band gehad. Het was toch wel een pittig dagje. We hebben echter lekker en stabiel gereden om te zorgen dat Mitchel uit de problemen bleef. Ik denk dat dat wel gelukt is. Wij hebben verder niets meegemaakt. We hadden alleen geen accutikker. Die hebben we gisteren aan Mitchel gegeven, omdat die van hem kapot was. Wij moesten dus met de handsleutel de bouten losdraaien bij het wisselen van het wiel. Dat lukt ook wel, maar dan ben je iets langer bezig.”
Na een zware dag gisteren liep het vandaag beter voor DDW, niet alleen werd Ben de Groot fysiek ingehaald, ook op papier liep het lekker: veertiende op één uur en 27 seconden. Marije Wingens-Van Ettekoven nog over gisteren: “Geen banden lek. Cabine schokbreker afgebroken. Gemaakt. 100 km verder weer kapot. Rustig naar de finish gehobbeld maar zicht 0 geregeld. Stuiteren stuiteren. Gewoon 450 kilometer kapotmakerij.”
Een goede dag voor rookies vandaag, Marnix Leeuw werd dertiende op 55 minuten en 4 seconden! We vullen aan als we meer weten.
Ben de Groot is vandaag op een keurige twaalfde plek binnen gekomen, op 55 minuten en 37 seconden achterstand. Het team had Pirelli-banden gemonteerd voor de duinen, duidelijk de goede keuze. Ook goed nieuws over Michael, de monteur die eerder deze week een ernstig ongeval had met zijn pitbike in het bivak. De operatie, waarbij een plaat in zijn gebroken heup werd geplaatst, is goed verlopen, daarnaast is zijn vrouw aan zijn zijde in het ziekenhuis, wat voor extra rust en steun zorgt.
Jos Schotanus: “Gisteren hebben we een hele mooie dag gehad naar refuge. Een hele mooie track en voor ons doen goed door kunnen rijden en een mooie tijd gezet.” Op het moment van schrijven zijn ze nog niet binnen, waarschijnlijk zijn ze druk bezig met servicecrewtaken.
We schreven het vandaag eerder al in een apart artikel: Gert Huzink is uitgevallen. Supersip! Inmiddels hebben we van Gert het volledige verhaal gehoord: “Gisteren aan de marathon stage begonnen. Je weet wat je te wachten staat en zijn redelijk behoudend van start gegaan. Na een paar kilometer lagen we al op de eerste plek achter Macik. Die ging niet aan de kant. We zijn uit het stof gaan rijden, konden prima volgen en hielden hem in het zicht. Dat ging goed, maar na 140 kilometer, in het losse zand, viel ineens de voorwielaandrijving weg. Dan komt alle tractie op de achterbanden met meer slijtage tot gevolg. Hierdoor drie achterbanden lekgereden en voor de derde band hebben we een twintig minuten moeten wachten op Kay. Al met al een uurtje verloren. Gisteravond hebben we nog geprobeerd de truck te maken, maar dat lukte niet. Vanochtend dan maar met tweewielaandrijving van start. Op de eerste top stonden we al vast en het loskomen duurde te lang. Toen alles aan ons voorbijgereden was heb ik de call gemaakt om uit de proef te gaan. Het risico om weer vast te rijden en dan niet meer in het bivak te kunnen komen was te groot. We hadden dan assistentie uit het bivak moeten hebben en die mankracht zou wegvallen voor Kay. Ik ben blij dat we die call hebben gemaakt, ondanks dat we er zelf nu uitliggen. Het teambelang staat altijd voorop. Alles wordt nu gemaakt. We hopen morgen dicht achter Kay te kunnen komen en hem ondersteuning te geven als hij dat nodig heeft. Misschien heeft hij dat helemaal niet nodig, want Kay doet het voortreffelijk. Hij is zuinig op het materiaal. Weinig schade en bandenslijtage. Hij doet het perfect. Wij gaan in een andere rol van start met nieuwe doelen.“
Rustig aan doen na de marathon-etappe? Reken er maar niet op! De laatste etappe voor de rustdag is altijd oerzwaar. Alsof een special van 331 kilometer nog niet genoeg is, komen er ook nog 589 verbindingskilometers bij voor de teams in het bivak bij de hoofdstad zijn. Hoe je dat precies spelt in het Nederlands zijn de meningen over verdeeld. Riyad, Ar-Riyad, Riaad en Riad worden in het Nederlands allemaal door elkaar gebruikt. Als je correct wilt zijn zeg je gewoon الرياض, zo simpel is het. De deelnemers zal het verder niet boeien hoe je het schrijft, als ze er maar aankomen! Het decor: zandduinen zover het oog rijkt.
