
Vandaag weer eens een etappe met minutenwerk in de top 10. Niet handig als je een half uur goed te maken hebt, nog onhandiger als je twee directe concurrenten voor je eindigen. Dus ook vandaag weer een 1-2 voor De Rooy, waarbij Loprais de eerste plek heeft en Vaidotas Zalamelk als tweede. Loprais kruipt daarmee ook wat verder richting Zala zijn eerste plek in het klassement. Op de derde plek, zowel in het klassement als in de etappe, vinden we Mitchel van den Brink, die voorlopig nog niet jarig is.

Ook de rest van de toppers was aan elkaar gewaagd, de hele top 10 zit binnen de 13½ minuut van elkaar! Ben de Groot springt er in positieve zin uit, ondanks dat ze als één van de laatste deelnemers pas mochten starten, wist de equipe uit Hedel en omstreken een achtste plek te veroveren. Soltys deed het ook weer keurig met een vierde plek, en de familie Huzink draaide weer stabiel voorin mee. Macik valt wat tegen op plek zeven, die heeft de hoop op de winst al opgegeven en rijdt dus wat meer behouden.

Ales Loprais: “We zijn blij! De derde etappe-overwinning op een rij. We hadden graag meer voorsprong op willen bouwen, maar dat zat er niet in, we reden zo snel als we konden, maar werden opgehouden door het stof van de buggies. We hadden wel last van een band die langzaam leeg liep, maar daar kon Jiri Stross, onze monteur, vanuit de cabine lucht bij blijven pompen. Ook vóór de start hadden we al wat kleine problemen, dus ik ben blij dat we überhaupt konden starten. Ik ben blij, en dankbaar voor de Tsjechische fans, wiens aantal steeds groeit. Ook hier ter plekke hebben we al veel Tsjechen ontmoet die voor de finish over zijn gevlogen.”

Zala heeft nog maar één etappe gewonnen. Alhoewel, ‘maar’, we kennen mensen die nog nooit een Dakar etappe hebben gewonnen, maar dat terzijde. Ondanks dat staat hij éérste in het klassement, als hij de kop er bij houdt en de truck heel, krijgt hij zaterdag een mooie trofee mee naar huis. Vandaag wordt hij, uiteraard met dank aan boordmonteur Max van Grol, voor de zevende (!) keer tweede in de etappe, dit keer op +2:31. Zijn voorsprong op mede De Rooy rijder Loprais is nu 16 minuten en 24 seconden, op Mitchel van den Brink 37 minuten en 18 seconden en op Javier Herrero, die in een frontstuur Iveco rijdt, 279 uur, 13 minuten en 32 seconden.

Mitchel van den Brink werd vandaag derde op +4:19, in het algemeen klassement staat hij nu ook derde, op +37:18. Het ultieme doel halen is dus niet onmogelijk, maar wel verrekte lastig. Mitchel: “We hebben een prima special gehad. We moesten van achteren naar voren rijden dus hebben we heel veel buggy’s en auto’s ingehaald. We hebben een lekke band gehad en dat kostte wat tijd. Maar dat hoort er ook een beetje bij. Omdat we van achteren naar voren moesten reden we veel in het stof. In de laatste 20 kilometer zaten we in de stof van een auto, die ging helemaal niet aan de kant. Toen reden we nog een ruit kapot. Dat was wel een beetje jammer. Ik snap niet goed dat ze niet aan de kant gaan als we sentinellen. Maar ja, dat kan allemaal gebeuren als je van achteruit moet starten. We gaan er morgen nog het beste van proberen te maken en dan zien we wel waar we staan.

Sinds hij is uitgevallen rijdt Soltys voorin mee, wrang hoe dat soms gaat. Vandaag is hij vierde, op +5:43. Ook zijn kameraad Posledni, eveneens uitgevallen, deed het lekker vandaag, die is elfde op +23:38. Oh en de beide personenwagens, waar vader in dochter Koloc, die we beide ook nog van de trucks kennen, in rijden, ook van het Buggyra team? Yup, uitgevallen…

Kay Huzink: “Etappe 11 achter de rug. Snelle etappe met ontzettend veel stof! Kort voor de pitstop zaten we vlak achter Macik die tijdens de pitstop een check aan z’n auto liet doen. Daardoor konden we hem inhalen en vlogen we na de neutralisatie mooi naar de finish. Uiteindelijk een vijfde plek binnen gesleept. Volgens mij net voor Gert die morgen daardoor kort achter me zal starten. Hopelijk kunnen we morgen mooi samen op rijden. Nog twee dagen te gaan!”

Gert Huzink: “Vandaag zijn we er voor gaan zitten om bij de eersten te finishen. Met meer dan een half uur achter de eerste truck weet je dat er 60 ssv’s en auto’s tussen zitten, waarvan je er veel voorbij moet. Het eerste deel lukte dat vrij redelijk, ondanks onnoemlijk veel stof op paden waar het super hard ging. Tot de neutralisatie zaten we bij de top drie, daarna werd het steniger, met meer risico op lek rijden, of erge,r in het vele stof. Daar hebben we er een tandje af gedaan, ook omdat het niet haalbaar was om de dag overwinning te pakken, dat was teveel gevraagd vanuit het achterveld. Op de finish zaten we exact achter Kay dus het uiteindelijke doel is bereikt en morgen weer samen oprijden”

Martin Macik werd zevende op +9:17: “Alweer een ritje zonder raam, misschien missen we wel wat frisse lucht ofzo. Maar goed, we gaan verder, het geluksgetal van vandaag is zeven, maar we hebben allemaal in een trein gezeten die voornamelijk over rotsen ging. Dus, afgezien van het raam, is alles oké en we halen het einde wel!”

Waar we in de intro van dit artikel onze loftrompet al afstaken voor Ben de Groot zijn achtste plek in de etappe, steken we er hier nog een af voor gisteren. Zo ongeveer alle Nederlandse trucks zijn wel een keer door de mannen losgetrokken of rechtgezet! Tot de neutralisatie ging het lekker voor het team zelf, maar bij de neutralisatie voelde een stabilisatorstang zich iets té goed thuis bij het team, en nam de vorm van een banaan aan. Daarbij schoot het in Ben zijn toch al gevoelige rug, zodat rustig richting bivak gereden werd, waar een dokter zijn goede werk heeft gedaan. Dit zet de topprestatie van vandaag nog wat meer in perspectief.

Net als bij Mitchel klinkt ook bij vader Martin van den Brink de teleurstelling in de woorden: “De hele dag moesten we in de stof rijden, inhalen en verder plankgas. Jammer, want er viel vandaag voor Mitchel niet veel te halen. Ik ben bang dat het morgen ook zo is. Maar we gaan gewoon door en moeten eerst maar zorgen dat we onze twee trucks naar de finish brengen.” Martin finisht vandaag negende op +11:55, in het algemeen klassement (wat irrelevant is , men rijdt immers in dienst van Mitchel) staat senior op plek 8, 7½ uur achter Zala.

Vandaag een tiende plek voor de Firemen, ze komen 13 minuten en 27 minuten tekort met Cenda. De strijd om de vijfde plek in het algemeen klassement, met Martin Macik, wordt vandaag dus niet gewonnen. Achterstand op hem is nu 15 minuten en 44 seconden, op papier is de strijd tussen 5 en 6 dus spannender dan de strijd tussen 1 en 2. Maar de Dakar wordt niet gereden op papier, de Dakar wordt gereden op zand en stenen. Boordmonteur Jan Hulsebosch: “Het was zeker geen stress etappe, zeer snelle proef, maar soms zo ongelofelijk veel stof of je nu wilde of niet de snelheid moest eraf! Ook blijft die pitstop echt wel leuk, hoewel we er nu geen gebruik van hebben gemaakt. Qua navigatie was het goed te doen, geen problemen gehad, ook de truck deed het erg goed de mannen hadden weer erg goed hun best gedaan, kortom we zijn nog steeds happy met de algemene positie waar we nu staan, nu echt aftellen want het einde is in zicht.”

Weer een dertiende plek voor Marnix Leeuw. Navigator Marco Siemons eerder vandaag: “Finish, geen problemen gehad, lekker gereden. Gaan nu aan de verbinding beginnen.” De achterstand op bivak-buurman Loprais was vandaag 34 minuten en 36 seconden, de achterstand op andere bivak-buurman Zala in het algemeen klassement is 16 uren, 6 minuten en 10 seconden. Men staat hier twaalfde, twee uren achter Ben de Groot en twee uren vóór de Dareks in de Red-White MMT Iveco.

Voor DDW is het de zwaarste dag tot nu toe. Lang stonden ze moederziel alleen aan het begin van de special bezig met de turbo te repareren. Op het moment van schrijven rijden ze gelukkig weer, maar wel met 4½ uur achterstand op de rest van het veld. Belangrijkste is de finish halen, bijslapen, en de truck op tijd voor de start morgen weer klaar hebben.

Dave Ingels en Jos Schotanus, in een T5.2 6×6 (sorry lezers met discalculie), waren voor hun doen rap aan de finish vandaag, 21e op anderhalf uur en tien seconden achterstand. Jos Schotanus: “Het was een snelle proef, echter zat er voor de neutra een zeer slecht stenen pad in!”

De laatste etappe, zaterdag, is ‘een rondje om de moskee’, een dag om weinig te winnen en veel te verliezen. Morgen de laatste keer volle bak er voor dus, voor wie nog een slag in het algemeen klassement wil maken! De route van 409 kilometer verbinding en 311 kilometer special naar Yanbu kent een gevarieerde ondergrond. Snelle rallytracks, drooggevallen rivierbeddingen, smalle doorgangen en de laatste duintjes. De route-uitzetters verwachten dat de verschillen hier groot zullen zijn, ook tussen de toppers.


