Vandaag hadden we een ouderwetse Nederland-Tsjechië wedstrijd in de kop van het veld. Het grootste deel van deze derde etappe lagen Loprais en Macik op plekken één en twee. Helaas voor hun was de etappe net wat te lang voor de banden, zodat Mitchel van den Brink deze op zijn naam kan schrijven, en daarmee zijn voorsprong in het klassement uitbouwt. Loprais kwam een minuut en twee seconden tekort op de eindstreep. Verrassend derde vinden we Richard de Groot, Martijn van Rooij en Jan Hulsebusch met de brandweerwagen. Zij wisten de bouwer en vorige eigenaar van hun truck, Martin Macik, die vierde werd, achter zich te houden. Na dit viertal zijn de verschillen ineens groot. Vooral Zala verliest veel tijd, en daarmee het zicht op het bovenste schavot in het eindklassement. “De rally duurt nog lang”, hoor je dan te zeggen.
Janus van Kasteren, in 2023 nog de winnaar van het vrachtwagenklassement, doet dit jaar mee bij de ‘zjiepkes’, zoals Hans Stacey dat zo mooi weet te zeggen. Vandaag met iets minder succes, zowel banden als motorolie gingen er (te) vlug doorheen. Gelukkig kreeg hij van Mitchel van den Brink een sleep naar het bivak vanaf de finish van de proef.
Mitchel van den Brink kon door slim rijden en banden sparen vandaag dus een goede slag slaan. Waar twee Tsjechen vochten om een b…and gingen de Veluwse boys er mee heen. Mitchel van den Brink: “We hebben super goed en lekker gereden. We hebben wel veel meegemaakt. We hadden twee keer een lekke band. Er is best veel gebeurd vandaag. We haalden Loprais weer in nadat wij een lekke band hadden gehad. Macik kwam met een derde lekke band over de finish. Hij liet ons de eerste 100 kilometer niet passeren. Ondanks constant sentinellen van onze kant kwamen we er niet voorbij. Toen reden we lek. Later konden we Macik gelukkig toch passeren. Dat we lang achter hem reden was balen, maar aan de andere kant zijn we blij met dit resultaat. Ik denk dat we goede zaken hebben gedaan.” Dat denken wij ook, want Mitchel, Jarno en Bart hebben op dit moment in het algemeen klassement een voorsprong van 8 minuten en 21 seconden op Macik, die in een identieke EVO 4 rijdt. Loprais is nog 33 seconden daar achter geklasseerd, als er niks geks gebeurd zijn dit de drie mannen die het uit mogen gaan vechten voor de eind-overwinning.
Weten jullie nog dat team met die brandweermannen, die met een oude DAF CF als heuse kistrijders, zonder enig serviceteam, de Dakar gingen doen? Dat team staat nu voor het eerst op het op het podium van een Dakar-etappe! Over groei gesproken. Boordmonteur Jan Hulsebosch praat ons bij: “Het was een mooie, maar zware etappe. We konden in het begin niet echt het tempo vinden, vooral in dat zware zand. Vreselijk veel last van stof gehad, maar het tempo ging omhoog en dat konden we goed vasthouden, ook de moeilijke trials, zeker voor de trucks, konden we zonder problemen nemen. Qua navigeren zaten er toch wat lastige punten in, maar we hebben alle waypoints gehaald. Op 120 kilometer voor de finish kregen we te maken met een aflopende band, maar die kon ik op druk houden tot de finishlijn, kortom we zijn meer dan tevreden.” In het algemeen klassement staan de Firemen nu op een vierde plek, op 25 minuten en 14 seconden achter Mitchel in de snelste MMT truck.
Doordat Zala veel tijd lieten liggen kon Martin Macik vandaag, ondanks zijn vierde plek in de etappe en het honderd kilometer lang irriteren van zijn vlugge klant in zijn kielzog, een plekje opschuiven in het algemeen klassement, waar hij nu tweede staat. Navigator Frantisek Tomasek: “Er waren zowel zeer snelle als zeer technische stukken, maar vooral veel lastige gedeeltes en verborgen oriëntatiepunten. Op een gegeven moment moesten we zelfs omkeren in de bergen.”
Na de overwinning van gisteren mocht Gert Huzink de etappe vandaag openen. Na een moeilijk begin wist hij zich goed te herstellen, hij werd ‘best of the rest’, vijfde op 21 minuten en 2 seconden achter Mitchel. Gert: “De stage begon goed, mooi vrij baan en direct een lekker ritme in het losse zand, echter na dertig kilometer was ineens de rechter achterband weg en zat alleen de velg er nog op, deze gewisseld en weer verder totdat de stenen ondergrond kwam, daar weer een lekke band, deze gewisseld wat te lang duurde doordat de reserve band vast zat en vanaf dit moment op eieren verder gereden met ontzettend veel stof en op onbenullige steen paden met alle risico van dien. Gelukkig waren de laatste 40 km weer zandige pistes waardoor we weer een beetje konden pushen naar de finish, uiteindelijk de schade beperkt kunnen houden omdat de eersten ook allemaal hun eigen sores wel hadden.” In het algemeen klassement staat de MKR torpedo nu zesde, op 54 minuten en 34 seconden achter de snelle Van den Brink.
Kay Huzink gaat voor de titel ‘rookie of the year’, en met verve. Na een hele sterke start, moest er later op de spreekwoordelijke eieren worden gereden, maar men finishte op een keurige tiende plek, op net geen 38 minuten achter de dagwinnaar. Algemeen staat de equipe met de frontstuur-Renault nu zevende, op een uur en elf minuten achterstand, en daarvoor nemen wij van rallytrucks onze geborduurde pet af. Kay: “Poeh, dat was me het dagje wel hoor! We begonnen goed in de proef en hadden een goede snelheid. We haalde Richard de Groot in en kwamen Zala en Soltys voorbij, want die stonden stil. Na 170 kilometer zagen we Gert en hebben we hem even hulp verleend en een band afgegeven. Echter 20 km later reden we een lekke band en moesten we wisselen. Toen de laatste 250 kilometer op eieren naar de finish gereden en de nodige minuten verloren. Over het algemeen een leerzame en echte Dakar dag.”
Ondanks een tegenvallende etappe toch een feestje in het bivak bij Max van Grol van Team de Rooy. Peter van Grol, de vader van Max, heeft het bivak in AlUla gekozen als de plek om zijn zestigste verjaardig te vieren. Max is de boordmonteur van Zala, normaal toch een titelkandidaat, maar vandaag heeft de equipe wel erg veel tijd verloren. Op een gegeven moment was de achterstand zo’n vijftig minuten, maar doordat de teams voorin in de slotfase veel problemen kenden, kon er nog veel tijd goed gemaakt worden. Uiteindelijk werd Zala achtste op nét geen 34 minuten achterstand. In het algemeen klassement zakken de mannen van de tweede naar de vijfde plek, op 37 minuten van Mitchel. Oh en Peter: namens de rallytrucksmannetjes gefeliciteerd!
Onze complimenten voor Martin van den Brink, na een dramadag gisteren wist hij zich vandaag weer goed te herstellen, van een zeventiende startplek naar een zevende finishplek is gewoon erg knap. Die twaalfde plek in het algemeen klassement wordt ongetwijfeld nog wel een top tien positie, belangrijkste is er om zo dicht mogelijk achter Mitchel te rijden, om hem te helpen wanneer nodig, en met zo min mogelijk tijdverlies. Martin: “We zijn lekker naar voren gereden. We hadden wel veel last van het stof. We kregen op 10 km voor de finish nog te maken met een lekke luchtslang. Daardoor liep de rem aan en werd de band te warm. We wilden de finish halen, maar moesten toch wisselen. Dat was jammer, anders hadden we er nog korter bij gezeten. Maar voor vandaag zijn we echter zeer tevreden. Van lijdend voorwerp in de etappe van maandag naar een mooie positie vandaag.”
Egbert Wingens, Marije Wingens-Van Ettekoven en Marijn Beekman werden vandaag veertiende op iets meer dan een uur achter de winnaar. DDW: “Vandaag veel stof, wat ook bleef hangen. Onhandig, en link! Hierdoor geregeld het tempo moeten laten zakken, en dus wat tijd laten liggen. Dat het hard gaat is wel duidelijk, want met de 14e plek is het verschil met de nummer 1 iets meer dan een uur. Over 421 kilometer. In de woestijn. Als je het in dat perspectief ziet, dan is het helemaal niet verkeerd wat de uitkomst was vandaag! Nog een lekke band die Marijn niet op druk kon houden met bijpompen, dus wisselen. Dat het er maar 1 was, dat is óók weer netjes! Anderen zaten uiteindelijk zonder reservebanden te billenknijpen… Lang, zwaar, dit is Dakar!”
Marnix Leeuw, Bert van Donkelaar en Marco Siemons hadden vandaag een zware dag. Ze werden achttiende, op 2½ uur achter de winnaar. Ze hebben een andere truck rechtgetrokken en even moeten zoeken naar een waypoint.
Het ultieme doel van Ben en William de Groot is samen de finish halen. Of dat lukt? Ben heeft in ieder geval vandaag de finish gehaald, hij werd keurig negende op 35 minuten achterstand. Voor William ziet het er minder rooskleurig uit, hij kwam op een hele nette zevende tijd langs waypoint vijf, maar is nog steeds niet gesignaleerd bij het zesde waypoint. We hopen dat het met iedereen daar goed gaat. Gisteren werd er ook al een boom geraakt, waardoor wederom een voorraam sneuvelde. Het zit het team niet mee deze rally!
Jos Schotanus en Dave Ingels waren lekker onderweg op het moment dat ze teamorders kregen om de special te verlaten en naar het bivak te koersen, om zich voor te bereiden op de marathon-etappe van morgen. Dat is de rol van een snelle-service crew natuurlijk, juist tijdens de marathon-etappe zijn dit de mensen die het verschil gaan maken, maar vandaag is het gewoon zuur. Asfalt hebben we immers thuis ook wel.
Morgen hebben we het eerste deel van de marathon-etappe. Start en finish van de 451 getimede kilometers is in AlUla. De route loopt grotendeels door open terrein, maar de slingerende stukken tussen de heuvels dwingen de crews voortdurend tot wisselingen in tempo en rijstijl. Fouten worden hier direct afgestraft. Aan de finish wachten twee gescheiden bivaks: één voor de deelnemers en één voor de crew. Onderlinge assistentie tussen de rijders is toegestaan en kent geen tijdslimiet. Luxe is er niet: een kaal bivak met een kampvuur, tenten en rantsoenen, meer zit er niet in.
